W części schorzeń kręgosłupa przebiegających z klinicznymi i radiologicznymi objawami niestabilności, w których do niedawna jedynym sposobem stabilizacji były metody usztywniające i unieruchamiające jak spondylodeza czy artrodeza możliwą i wskazaną do stosowania jest nowoczesna metoda stabilizacji międzywyrostkowej dynamicznej DIAM. Zamiast implantu sztywnego stosowany jest w takich przypadkach nowoczesnej konstrukcji elastyczny, odkształcalny implant DIAM (Device for Intervertebral Assisted Motion). Implant ten przejmuje część obciążeń biegnących przez segment ruchowy kręgosłupa zachowując jednocześnie naturalną ruchomość poszczególnych jego elementów. Odciążenie tzw. tylnej kolumny kręgosłupa powoduje zmniejszenie nacisku na korzenie rdzeniowe, wyrostki stawowe oraz tylną część trzonu powodując prawidłowe ustawienie wyrostków stawowych, odtworzenie prawidłowych napięć więzadeł poszerzenie patologicznie zwężonej przestrzeni międzykręgowej i stabilizację danego odcinka kręgosłupa. Bardzo ważną cechą stabilizacji dynamicznej jest brak kumulacji naprężeń w segmentach leżących w bezpośrednim sąsiedztwie stabilizowanego obszaru, co występuje podczas procedur usztywniających kręgosłup.

Dynamiczna stabilizacja lędźwiowa międzykolcowa tylna z użyciem DIAM ze względu na swoją stosunkowo małą inwazyjność w zakresie tkanek miękkich i kostnych kręgosłupa może być przeprowadzana w technice MAST (Minimal Access Spine Technique). W czasie implantacji nie ma konieczności penetracji nasad, łuków kręgów, trzonu ani kanału kręgowego. Nie ma również bezpośredniego kontaktu narzędzi ani implantu ze strukturami nerwowymi, przez co praktycznie przy prawidłowo przeprowadzonej operacji nie ma ryzyka niepowodzeń związanych z dodatkowymi deficytami neurologicznymi. Zachowana jest również anatoma więzadłowo-mięśniowa tylnej kolumny kręgosłupa. System stabilizacji dynamicznej DIAM jest najnowszym osiągnięciem technologicznym w zakresie leczenia przewlekłych zespołów przeciążeniowo-bólowych kręgosłupa.

Wskazaniami do leczenia metodą dynamicznej stabilizacji lędźwiowej międzykolcowej tylnej z użyciem DIAM mogą być następujące schorzenia: niestabilność kręgosłupa, choroby krążków międzykręgowych lędźwiowych z uszkodzeniem rdzenia kręgowego i/lub korzeni rdzeniowych, przemieszczenia krążka międzykręgowego, zwyrodnienia krążka międzykręgowego lub inne określone choroby krążka, zespół wąskiego kanału kręgowego, pourazowa spondylopatia i inne spondylopatie, kręgozmyk, kręgoszczelina, skoliozy, kifozy, stan po usunięciu przepukliny dysku lub dysku jako element stabilizujący i amortyzujący i inne. Może ona być również stosowana w zaawansowanych zespołach przeciążeniowych jako profilaktyczna stabilizacja rozpoczynającej się niestabilności i kręgozmyku.